Bu yaşlı dedemizin adı Seyitmiş. Bulgaristan göçmeniymiş.

Ne işiniz var bu soğukta burada dedim..

-Evladım ben her hafta sonu gelirim buraya. 3 saat kadar kalır stadımızı izlerim.
-Nerede oturuyorsunuz?
-Gaziosmapaşa'da oturuyorum oğlum, oradan buraya kadar yürüyerek geliyorum hem spor oluyor hemde vakit geçiyor.
-Ne kadar sürüyor oradan buraya yürümek
-2 saat
-Yorulmuyormusunuz
-ilk zamanlar yoruluyordum şimdi alıştım..
-Yanlızmı yaşıyorsunuz
-1 kızım var. çalışıyor dönüşte onu alıp eve gideceğim.
-Üşümüyormusunuz burada
-Ben geçen kış çok geldim oğul alıştım..
-Sıkılmıyormusunuz burada?
-Yoo ..işçileri izliyorum güzel güzel çalışıyorlar..
-İnşaat nasıl hızlı ilerliyormu ben ilk defa geldim.
-Geçen sene durması çok kötü oldu şimdiye bitmişti. aha burada şu ilk kat görünürken inşaat durdu çok üzüldüm. ara sıra geldim ama çalışan yoktu. Şimdi çok şükür hızlı gidiyor.
-Evdende takip edebiliyormusunuz stadı?
-Haberlerde izliyorum oğul. çatısı yapılmayacakmış doğrumu? Çatı olmazsa seyirciler içerde üşürler..
-Stadyumun hem çatısı hemde açılır kapanır kapakları yapılacak merak etmeyin.
-Yapılsın yapılsın yoksa seyirciler üşür hatta yağmur yağarsa ıslanırlar.
-Merak etmeyin yapılacak.
-Kapasitesi ne oldu haberin varmı yükseltildimi oğlum?
-Projede ilk belirlendiği gibi dedeciğim yükseltilmedi ama Galatasaray kulübünün yükseltilmesi yönünde istekleri var.
-Hayırlısı olsun inşallah.. şu gördüğün büyük kolonlar varya onları çok hızlı yaptılar inşallah şu çapraz olanlarıda çabuk yaparlar.
-Baksana 8 tanesini çabucak monte etmişler diğerlerinide çabucak yaparlar..Dedeciğim stadyum bitene kadar gelecekmisin yine buraya?
-Allah ömüğr verirse geleceğim oğul..İnşallah yine yarım kalmazda bittiğinide görürüm
-Amin dedeciğim amin..


Bu neşeli sohbetin ardından saf temiz ve nazik kişiliği ile dikkatimi çeken Seyit dedenin yanından ayrıldım. O da tekrar yerine oturup dikkatle stadyumu izlemeye devam etti. Büyük bir heyecanla işçilerin çalışmasına bakıyor tıpkı bir cocuğun oyuncağını beklemesi gibi stadyumun bitmesini bekliyordu.

Dile kolay tam iki yıldır her cumartesi karda kışta buraya gelmiş.. inşaatın başından beri edindiği gözlemlerden de söz edince kendimi şaşırmaktan alıkoyamadım doğrusu. Eren Talu'nun inşaatı yarım bırakması..yeniden ihale açılması.. Varyapın bu ihaleyi kazanması ve inşaatın yeniden başlama süreçlerini de başından beri dikkatla izlemiş Seyit dede..

Eğer efsanevi amigomuz karıncaezmez Şevki yaşasaydı eminim o da gelirdi buralara hatta ayrılmazdı o heybetli yamaçtan..cocugu gibi gördüğü stadının bitmesini beklerdi büyük bir özlemle..

Cadde kenarında son resimlerimi çekerken Seyit dedeninde artık saati dolmuş ve ağır adımlarla yavaş yavaş gidiyordu... kimbilir bir daha görürmüyüm bilmem ama yine karşılaşırsak ona buradaki değerli rektaşlarımızında izniyle Karıncaezmez Seyit demek isterim. Eminim bu ismi ve bu ismin taşığıdı değeri çok iyi biliyordur zaten bilmeseydi 2 saat yürüyüp soğukta buralara gelmezdi..

O an bu tesisin ülkemiz için sporumuz için insanlarımız için tekrar tekrar ne kadar önemli olduğunu anladım..

Artık yavaş yavaş evime dönerken mağrur bir tepeden seyrantepeye bakan heybettli Türk telekom Arena'ya son kez baktım.. zafer şarkılarına ev sahipliği yapacak bu devasa yapıyı geride bırakırken en kısa zamanda açılışına gelmek için adeta sözleştik..bekle bizi dedim..bekle..şahit olacağın o kadar çok şey varki..

ne mutlu seni var edenlere..ne mutlu seni tıpkı bir sevgiliyi bekler gibi bekleyenlere.. ne mutlu sana sahip olacak olan bu ülkeye..